Należał do Ogniska Głównego, które stanowiło część tajnej Straży Narodowej, kierującej działaniami środowisk endecji. Był zwolennikiem narodowo-radykalnych działań politycznych, stąd zaangażował się w działalność Komitetu Organizacyjnego ONR. W związku z pracą zawodową nie był sygnatariuszem deklaracji programowej nowego ugrupowania. Kiedy zagroziło mu umieszczenie w Berezie – ukrywał się u Stanisławy Tesche (współredagowała „Kronikę akademicką”). Od 1937 opowiadał się za porozumieniem z sanacją: wziął udział w komersie Korporacji „Arkonia” i spotkał się wspólnie z innymi narodowymi radykałami z marszałkiem Edwardem Rydzem-Śmigłym. Uczestniczył także w kolejnym spotkaniu w 1938. W 1939 Heinrich reprezentował ONR w komitecie pożyczki ogólnonarodowej na rozwój lotnictwa obok Rydza-Śmigłego, Eugeniusza Kwiatkowskiego i Augusta HlondaD. Pater, Aleksander Ernest Heinrich [w:] Lista strat działaczy obozu narodowego w latach 1939-1955, red. W.J. Muszyński, J. Mysiakowska-Muszyńska, t. 1, Warszawa 2010, s. 139-140..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Aleksander Heinrich · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.