Nowoczesne proszki gaśnicze muszą spełniać określone wysokie wymagania, do których należą między innymi: wysoka efektywność gaśnicza wynikająca z właściwości chemicznych i stopnia rozdrobnienia, zdolność do przepływania proszku przez przewody rurowe i węże pożarnicze (fluidyzacja) oraz zdolność do wytwarzania jednorodnego obłoku gaśniczego proszku, zdolność do długotrwałego przechowywania bez negatywnych zmian, odporność na działanie wilgoci zawartej w powietrzu, odporność na zmiany temperatury i możliwość stosowania w ekstremalnych warunkach atmosferycznych i termicznych, mała toksyczność, brak działania korozyjnego, niskie przewodnictwo elektryczne, niska zagęszczalność, zgodność reakcji z pianami gaśniczymi, możliwie niska cena wytwarzania.
W nazwie każdego proszku gaśniczego znajduje się litera oznaczająca odpowiednią grupę pożarów, do jakich gaszenia użyty może być dany proszek. I tak: proszek ABC ma zastosowanie do gaszenia pożarów ciał stałych, cieczy i gazów, a proszek D stosuje się do gaszenia metali. W symbolu proszku gaśniczego może wystąpić także litera „E” (np.BCE), znajdująca się w dolnym indeksie. Jeżeli przy indeksie „E” nie ma wartości, oznacza to, że proszek taki może być stosowany do gaszenia pożarów urządzeń pod napięciem bez ograniczenia górnej wartości tego napięcia.