Po leczeniu w szpitalu w Błoniu i Łodzi, w końcu przeniesiony został do Szpitala Ujazdowskiego w Warszawie. Ponieważ gen. Władysław Sikorski organizujący Wojsko Polskie we Francji zamierzał powierzyć Kuźmińskiemu funkcję Dowódcy Lotnictwa, zostało wydane polecenie, aby wydostać go z niewoli i przerzucić do Francji. Przygotowując tę akcję przedłużano mu pobyt w szpitalu, jednak na kilkanaście godzin przed jej wyznaczonym terminem 12 lutego 1940 został wraz z innymi oficerami niespodziewanie wywieziony przez Niemców i osadzony początkowo w Oflagu XIIA Hadamar, a od maja 1942 w Oflagu VIIA Murnau na terenie Niemiec. W czasie pobytu w obozie był jednym z wykładowców tajnych kursów przygotowujących do studiów w Wyższej Szkole Wojennej. Uwolniony 29 kwietnia 1945 przez wojska amerykańskie przyłączył się 16 czerwca 1945 do Polskich Sił Zbrojnych, został skierowany do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia (od 15 czerwca 1946 w Officers Centre Nicee) gdzie uczył się jubilerstwa. Honorowo zwolniony ze służby 23 kwietnia 1948.