Został on zaakceptowany przez Sejm Krajowy rok później i 1 lutego 1912 r. miejscowość stała się częścią Krakowa. 1915 46,9 km² Podgórze Plany włączenia miasta Podgórza do Krakowa pojawiły się po raz pierwszy w 1902 r. Decyzję o połączeniu obu miast podjęto w 1913 r. Dwa lata później Podgórze stało się dzielnicą Krakowa. 1926 49,5 km² Las Wolski W 1917 r. Komunalna Kasa Oszczędności Miasta Krakowa zakupiła Las Wolski z przeznaczeniem na obszar rekreacyjny. Prawnie stał on się częścią Krakowa 1 stycznia 1926 r. 1941 168,3 km² Łagiewniki, Jugowice, Borek Fałęcki, Kobierzyn, Skotniki, Pychowice, Bodzów, Kostrze, Przegorzały, Bielany, Wola Justowska, Chełm, Bronowice Małe, Bronowice Wielkie, Tonie, Witkowice, Górka Narodowa, Rakowice, Czyżyny, Łęg, Rybitwy, Stary Bieżanów, Rżąka, Prokocim, Wola Duchacka, Piaski Wielkie, Kurdwanów oraz północne części Prądnika Białego, Prądnika Czerwonego i Olszy W 1941 r. hitlerowski rząd Generalnego Gubernatorstwa zdecydował o przyłączeniu do Krakowa podmiejskich wsi o łącznej powierzchni 118,8 km². Celem poszerzenia granic było zapewnienie stolicy gubernatorstwa przestrzeni do szybkiego rozwoju. 25 października 1948 r. Rada Ministrów rozporządzeniem uprawomocniła zmianę granic miasta z mocą obowiązującą od 18 stycznia 1945 r.Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 października 1948 r.