W 1931 Artur Kolnik przeniósł się razem z rodziną do Paryża, gdzie początkowo zajmował się ilustrowaniem magazynów o modzie, w wolnym czasie tworzył drzeworyty. W 1932 zmarł Elieser Steinbarg, Kolnik zaprojektował jego nagrobek, drugi projekt dotyczył nagrobka matki Icyka Mangera. W tym samym roku został członkiem krakowskiego Zrzeszenia Żydowskich Artystów Malarzy i Rzeźbiarzy. Rok później w krakowskim Żydowskim Domu Akademickim miała miejsce indywidualna wystawa twórczości Kolnika. W 1935 Artur Kolnik przebywał w Buenos Aires, rok później ukazały się drukiem bajki Steinbarga, które były ilustrowane studziewięcioma drzeworytami artysty. W 1938 Artur Kolnik pracował przy ilustrowaniu francusko-niemieckiego czasopisma „Verte-Cachiers Humanis”.

Od 1940 przez cztery lata razem z rodziną przebywał w obozie dla osób bez francuskiego obywatelstwa. Po II wojnie światowej wystawiał swoje prace w 1946, 1948 i 1949. W 1948 otrzymał obywatelstwo francuskie, należał do Związku Gmin Wyznaniowych malarzy i rzeźbiarzy we Francji. W 1952 jego prace zostały wyróżnione na wystawie w Nowym Jorku, artysta otrzymał Prix Chaban. W 1959 ilustrował tom poezji Mosesa Schulsteina, w 1960 ilustrował książkę Jehiela Hofera, a rok później poezje Abrahama Suckewera, które miały się ukazać w Nowym Jorku i Tel Awiwie.