– męskie imię pochodzenia słowiańskiego, złożone z członów stani- („stać, stać się, stanąć”) oraz -sław („sława”). Oznacza tego, który „stanie się sławnym”. Do końca XV wieku imię to zanotowano u około 1500 osób, a więc należało ono do najpopularniejszych w Polsce obok Więcesława i SędziwujaPor. średniowieczna frekwencja imion Więcesław, Więc(s)ław, Świętosław, Jarosław, Władzisław, Bogusław, Sędziwuj, Zbygniew, B. Raszewska-Żurek, Najstarsze ślady asymilacji osadników niemieckich do kultury polskiej zachowane w ich imionach, [w:] Z. Kaleta [red.], Nazwy własne a kultura. Polska i inne kraje słowiańskie, Warszawa 2003, .
Stanisław imieniny obchodzi: 5 maja, jako wspomnienie św. Stanisława Kazimierczyka 8 maja, jako wspomnienie św. Stanisława ze Szczepanowa (w innych krajach 11 kwietnia, w rocznicę śmierci) 18 września, jako wspomnienie obowiązkowe św. Stanisława Kostki w Kościele katolickim w Polsce (od 1969 po reformie liturgicznej Pawła VI) 13 listopada, jako wspomnienie Stanisława Kostki w Kościele katolickim, kiedy to Klemens X 13 listopada 1670 roku zezwolił zakonowi jezuitów na odprawianie Mszy świętej i brewiarza o Stanisławie
Żeński odpowiednik: Stanisława.