Jacques Gotko, właśc. Jakow (Jankiel) Gotkowski (ur. 1900 w Odessie, zm. 2 stycznia 1944 w KL Auschwitz) – białoruski malarz i grafik pochodzenia żydowskiego tworzący we Francji.
W 1905 w Rosji miały miejsce częste pogromy ludności żydowskiej, rodzina Gotkowskich postanowiła emigrować do Paryża. Ojciec Jankiela pracował w fabryce Fiata; zmarł w 1913, pozostawiając rodzinę w trudnej sytuacji finansowej. Mimo to Jankiel rozpoczął studia architektoniczne i scenograficzne w École des Beaux-Arts, po ich ukończeniu został scenografem filmowym. W wolnym czasie malował, jego prace zyskały uznanie krytyków podczas Salonu Niezależnych, Salonu Jesiennego i innych wystaw. Mimo osiągnięcia sukcesu artystycznego i finansowego w 1935 opuścił Paryż i zamieszkał z rodziną w departamencie Charente-Maritime, gdzie cały swój czas poświęcił malarstwu. Ostatnia wystawa prac Gotkowskiego została otwarta 26 kwietnia 1939 w paryskiej Galerii Jeanne Castelle. W lipcu 1941 Gotka jako Rosjanina aresztowano, ale po kilku dniach opuścił więzienie. Jesienią 1941 został ponownie aresztowany, była to zmasowana akcja uwięzienia osób pochodzenia żydowskiego. Został przewieziony do obozu w Compiègne, jego pracownię w Charente-Maritime i zgromadzone w niej obrazy zniszczono.