Henryk Majętny (ur. 30 grudnia 1883 w Królewskiej Hucie, zm. 8 stycznia 1948 w Chorzowie) – polski działacz niepodległościowy, dowódca powstańczy na Górnym Śląsku, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Józefa i Franciszki z domu Wróbel. Po ukończeniu szkoły technicznej został mistrzem w Wytwórni Wagonów i Mostów. Działał w Kółku Towarzyskim i Towarzystwie Śpiewu „Moniuszko”. W latach 1903–1914 służył w niemieckiej armii, podczas I wojny światowej walcząc m.in. na froncie w Belgii i w Rosji.
Od 1920 r. członek Polskiej Organizacji Wojskowej, jej dowódca i organizator w Królewskiej Hucie. Jego oddział uzbrojony w kilka karabinów ręcznych i krótką broń palną czekał w pełnej gotowości bojowej na rozkazy. Po powstaniu Majętny został zdekonspirowany jako przywódca miejscowej POW. Ukrywał się przed bojówkami niemieckimi i policją, która przetrząsała jego mieszkanie. Schronienie znalazł u Marcina Watoły w Chorzowie Starym. W okresie plebiscytu oddział Majętnego uzbrojony został w Bytkowie i wszedł w skład 10 Pułku Karola Gajdzika. Powstańcy zdobyli miasto, a następnie ustąpili Komisji Międzysojuszniczej, domagającej się zachowania neutralności miasta. Wycofali się i otoczyli miasto kordonem. Po naruszeniu spokoju przez Niemców 7 maja wojska powstańcze wkroczyły tam z powrotem.