Halina Walicka, z domu Lissowska (ur. 28 grudnia 1900 w Warszawie, zm. 15 lipca 1980 tamże) – polska malarka nieprofesjonalna, pielęgniarka-położna.
Życiorys Urodziła się w Warszawie w rodzinie mieszczańskiej o silnych tradycjach powstańczych i niepodległościowych. Jej ojcem był Teodor Ludwik Lissowski, przemysłowiec, oraz Eugenia z Weznarskich. Dzieciństwo spędziła w Warszawie, a następnie na Polesiu. Ukończyła szkołę położnych w 1928 roku. Po wojnie pracowała w służbie zdrowia jako pielęgniarka aż do przejścia na emeryturę w 1965.
Zmiana związana z zaprzestaniem aktywności zawodowej, w połączeniu ze odejściem matki, wywołała u niej początki depresji. Dzięki córce psycholożce zaczęła terapię poprzez malarstwoJackowski, Aleksander. 1973. Halina Walicka. Malarstwo, Warszawa: RSW Prasa-Książka-Ruch.. Była malarką nieprofesjonalną, amatorką z ogromnym talentem, który ujawnił się przypadkowo. Jak wielu tzw. artystów naiwnych, Walicka nie miała żadnego wykształcenia plastycznego.
Artystka spoczywa na cmentarzu bródnowskim (kw. 2I-6-27). Była warszawianką w dwunastym pokoleniu.