W 1905 uruchomiono Zakład Kąpielowy Wody Siarczano-Solankowej, który czynny był do II wojny światowej. Corocznie w sezonie letnim korzystało z kąpieli około 400 kuracjuszy. Zakład miał dyżurnego lekarza i wykwalifikowane kąpielowe. Oprócz mieszkańców Krakowa, z kuracji w zakładzie korzystali również goście z dalszych stron. Pacjentami zakładu byli m.in. w 1907 roku baron Götz-Okocimski, a rok później arcyksiążę Habsburg z Żywca. Codziennie na Rynku Podgórskim czekał rano konny omnibus, który dowoził gości do zakładu. Później, gdy zbudowano linię tramwajową, można było dojechać wprost pod bramę wejściową do parku zdrojowego za pomocą linii miejskiej kolei elektrycznej oznaczonej liczbą 6 – jak podawała ówczesna ulotka reklamowa Zakładu Kąpielowego.
Podczas wojny Niemcy urządzili w tym miejscu produkcję gumy syntetycznej. Po wojnie była tam mała fabryka gumy. Po jej zamknięciu miejscu przywrócono pierwotny charakter. Uzdrowisko zostało upaństwowione w 1952 – Zakład Kąpielowy Matecznego przejęła Dyrekcja Uzdrowiska Swoszowice, która przystąpiła do generalnego remontu.