„Bengal” miał nie tylko znacznie słabsze uzbrojenie, ale także niewystarczający zapas amunicji, gdyż na jego pokładzie znajdowało się zaledwie 40 pocisków do armaty 12-funtowej.
Japońskie rajdery i „Bengal” zbliżały się do siebie z łączną prędkością ponad 30 węzłów; bliższy japoński rajder („Hokoku Maru”) zdecydował się na otwarcie ognia, dopiero gdy odległość pomiędzy okrętami spadła do około 3500 jardów, choć zasięg jego 140 mm dział, był znacznie większy od zasięgu 12-funtowej armaty „Bengala”. Japońskie działa 140 mm miały donośność prawie 20 kilometrów i strzelały pociskami o wadze 38 kg, 12-funtowe (76,2 mm) działo „Bengala” miało maksymalną donośność 7300 metrów i pociski o wadze 5,5 kg, a 102 mm armata „Ondina” strzelała pociskami o wadze 16 kg na odległość ok. 8900 mPodane wartości są osiągami teoretycznymi, w praktyce donośność skuteczna była mniejsza, szczególnie z niestabilnego pokładu małego okrętu..