Massimo Taparelli, markiz d’Azeglio (ur. 24 października 1798 w Turynie, zm. 15 stycznia 1866, tamże) – włoski polityk, pisarz, historyk i malarz, zasłużony działacz na rzecz niepodległości Włoch, 1850–1852 premier Królestwa Sardynii w rządzie Wiktora Emanuela II, potem minister spraw zagranicznych, autor powieści historycznych (Hector Fieramosa, 1833, Nicolo de Lapi, 1841), pamiętników i pism politycznych. Nauczyciel Humberta I, króla Włoch w latach 1878–1900.
Odznaczenia Wielka Wstęga Orderu Świętych Maurycego i Łazarza Order Sabaudzki Cywilny Oficer Orderu Sabaudzkiego Wojskowego Krzyż Wielki Orderu Świętego Józefa Wielka Wstęga Orderu Leopolda Krzyż Wielki Orderu Legii Honorowej Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela Krzyż Wielki Orderu Chrystusa Krzyż Wielki Orderu Vila Viçosa Krzyż Wielki Orderu Lwa Niderlandzkiego Krzyż Wielki Orderu Karola III
Przypisy
Bibliografia Wielka Encyklopedia Polonica. Suplement, 2000
Linki zewnętrzne Massimo d’Azeglio – dzieła w bibliotece Polona