razy dwa,/a do doktora trzy razy[..].
W okresie tworzenia getta do kamienicy wprowadziła się rodzina Dawida Zylberta. On sam w 1940 roku, w wieku 12 lat, uciekł na aryjską stronę, sprzedawał gazety i papierosy na Placu Trzech Krzyży, był jedyny z rodziny, który przeżył wojnę. Edward Reicher wspomina o tym okresie, że w jednym mieszkaniu przy Waliców 14 mieszkało kilka rodzin, w sumie 14 osób.
Kamienica została wyłączona z getta i włączona „aryjskiej” części miasta wraz z całym małym gettem w sierpniu 1942, w trakcie wielkiej akcji deportacyjnej.
Okres powstania warszawskiego Kamienica była jednym z głównych punktów polskiej obrony w czasie powstania warszawskiego. Znajdowały się tam stanowiska powstańców z batalionu „Kiliński”. Ślepa ściany kamienicy stanowiła barykadę. W czasie walk Niemcom udało się podpalić budynek.
Inne wspomnienie opisuje, że w czasie powstania warszawskiego, 24 września, niemiecka piechota wsparta dwoma czołgami atakowała stanowiska na ul. Waliców. Atak poprzedzany był „goliatem”, którego wybuch zburzył front kamienicy pod numerem 14. thumb|Mural „kamień i co” na bocznej ścianie kamienicy