Pogarszający się stan zdrowia sprawił, że ostatnie lata życia spędził w miejscu urodzenia, dokąd powrócił w 1908, pozostając pod opieką sióstr w domu rodzinnym. Zmarł tam na zapalenie płuc, pochowany na miejscowym cmentarzu. Do końca życia pozostał bezżenny i bezdzietnyAlexandros Papadiamandis (1851-1911). Biogram na stronie wydawnictwa Denise Harvey (Limni, Eubea) [dostęp 2024-09-29]. Ἄγγελος Μαντᾶς: Βιογραφία Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη. Portal «Ερανιστής/Eranistis» [dostęp 2024-09-29]..
W portowym Skiatos znajduje się dom-muzeum pisarza, w którym zgromadzono nieliczne przedmioty i eksponowano przykłady dorobku literackiego. Jego imię nosi główna ulica miasteczka i port lotniczy wyspySimon Richmond: Greek Islands. Lonely Planet, 2018, s. 900..
Twórczość Pierwszymi utworami Papadiamandisa były nowele i powieści historyczne w stylu romantycznym, nacechowane dramatyzowaniem akcji, o niewielkiej wartości literackiej, drukowane odcinkowo w prasie: Emigrantka (1879–1880), Handlarze narodów (1882–1883), Cyganeczka (1884), Christos Milionis (1885). Ich główny walor stanowiły opisy środowiska wraz z charakterystyką wybranych postaci. Trwałe miejsce w historii literatury nowogreckiej zapewniła mu proza o tematyce społeczno-obyczajowej, w której nawiązywał do swego dzieciństwa i młodości.