Byli księża anglikańscy posiadający przed konwersją żony mogą pozostać w stanie duchownym, choć każdy z nich musi na to uzyskać indywidualną zgodę Stolicy Apostolskiej, jak również własnej żony. Mogą jednakże być wyświęceni tylko na diakonów lub prezbiterów, nawet jeśli jako anglikanie byli biskupami. Kapłani wyświęcani po raz pierwszy zobowiązani są do zachowania celibatu, identycznie jak ich koledzy z innych administratur. Kierujący ordynariatami ordynariusze nie muszą posiadać sakry, jednak nawet jako prezbiterzy cieszą się pełnią uprawnień kanonicznych równych biskupowi diecezjalnemu, z wyjątkiem wykonywania czynności pontyfikalnych, przede wszystkim wyświęcania nowych kapłanów.

Przykłady: Ordynariat Personalny Matki Bożej z Walsingham Ordynariat Personalny Katedry Świętego Piotra Ordynariat Personalny Matki Bożej Krzyża Południa

Ordynariaty obrządków wschodnich W niektórych państwach, gdzie dominującą gałęzią katolicyzmu jest Kościół łaciński (rzymskokatolicki), jednak żyje tam również pewna liczba wiernych katolickich Kościołów wschodnich, tworzone są dla nich ordynariaty personalne, posiadające właściwą dla tych obrządków liturgię, a także odrębne duchowieństwo itd.