Stefan Jentys (ur. 21 czerwca 1860 w Warszawie, zm. 17 kwietnia 1919 w Krakowie) – polski botanik, fizjolog roślin i chemik rolny, profesor Wyższej Szkoły Rolniczej w Dublanach i Uniwersytetu Jagiellońskiego, popularyzator problematyki rolnej.
Życiorys Stefan Jentys był synem Jana i Leokadii z Petzoldów. W 1877 roku rozpoczął studia na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. W następnym roku został aresztowany za działalność patriotyczną i po zwolnieniu zmuszony do wyjazdu poza granice Królestwa Kongresowego. Od jesieni 1878 roku studiował w Wyższej Szkole Rolniczej w Dublanach, gdzie był uczniem Emila Godlewskiego ojca. Po ukończeniu studiów, w 1884 roku otrzymał stypendium Wydziału Krajowego na kontynuowanie nauki za granicą. Przez kolejne dwa lata przebywał na uczelniach w Lipsku, Monachium, Bernie i Tybindze, gdzie w 1886 roku uzyskał stopień doktora filozofii na podstawie pracy O wpływie wysokich ciśnień tlenu na wzrost roślin. Po powrocie do Dublan objął stanowisko profesora adiunkta, jako wykładowca chemii rolnej i rolnictwa. W 1889 roku został mianowany profesorem.