Pola Lindfeldówna (Pelagia, ur. 19 czerwca 1894 w Łodzi, zm. 6 kwietnia 1942 tamże) – rzeźbiarka, grafik.
Biogram Córka Gustawa (Godela) (1861-1940), przemysłowca, i Rozalii (Ruchli) z Kwaśnerów (ok. 1866 - 1938), siostra Eugenii (ur. 21 maja 1892 r. w Łodzi), malarki. Prawdopodobnie w r. 1919 wyjechała na studia plastyczne do Berlina, później mieszkała w Wiesbaden i Paryżu. Brała udział w Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Düsseldorfie (maj 1922) i odbywającym się równocześnie I Kongresie Postępowych Artystów. Wcześnie związała się z grupą Jung Idysz, brała udział w wystawach plastyki żydowskiej, m.in. w I Wystawie Żydowskiego Malarstwa i Rzeźby w Białymstoku (wrzesień 1919) i w wystawie „Salon futurystów” w Łodzi (1921).
Projektowała okładki i ilustracje do książek pisarzy żydowskich, m.in. tomiku poezji Mojżesza Brodersona i Icchaka Kacenelsona Improwizacjes (1919) i książki Chaima Króla Łojbn (1920). Wykonywała ilustracje linorytnicze do czasopism: „Jung Idysz” (1919), „Zdrój” (1919) i almanachu „Tańczący Ogień” (1920). Gdy zamieszkała w Paryżu uprawiała wyłącznie klasycyzującą rzeźbę.
Na początku lat 30. XX w. przebywała w Palestynie. Następnie wróciła do Polski, do Łodzi. Po długim pobycie za granicą, swoje rzeźby wystawiła wiosną 1936 r. w Łodzi, w Miejskiej Galerii Sztuki.