Łabuń (Leiobunum) – rodzaj kosarzy z podrzędu Eupnoi i rodziny Sclerosomatidae. Licząc ponad 130 opisanych gatunków jest trzecim najliczniejszym rodzajem kosarzy.
Budowa ciała Ciało w zarysie owalne. Oskórek miękki, nieco skórzasty. Bruzdy na głowotułowiu i trzech ostatnich segmentach odwłoka bardzo wyraźne. Na pierwszych segmentach odwłoka słabo lub w ogóle nie widoczne. Przednie i boczne obrzeża głowotułowia gładkie. Pory boczne małe, owalne i obrzeżone.
Występowanie Przedstawiciele rodzaju są szeroko rozprzestrzenieni na półkuli północnej. Występują w Ameryce Północnej od Gwatemali po Kanadę, Eurazji oraz Afryce Północnej. W Europie występuje 14 gatunków, z czego z Polski wykazano 5:
L. blackwalli Meade, 1861 L. limbatum L. Koch, 1861 – łabuń długonogi L. rotundum (Latreille, 1798) L. rupestre (Herbst, 1799) L. tisciae Avram, 1968
Systematyka Opisano dotąd 132 gatunki kosarzy z tego rodzaju: