Po piętnastu latach rządów Eochaid objął zwierzchni tron Irlandii po śmierci Cormaca Ulfady („Długobrodego”). Rządził wyspą tylko przez rok, bowiem został w bitwie pokonany i zabity z ręki Lugaida Menna (Lorca), syna króla Ulaidu Aengusa II Finna. Po śmierci Eochaida władza nad Irlandią przeszła na Cairbre’a II Liffechaira, zaś nad Ulaidem na kuzyna Rossę mac Imchada, a nie na Aengusa Finna, rządzącego wcześniej. Eochaid jest eponimem Uí Echach Ardda. Pozostawił po sobie syna Cathbada, ojca siedmiu synów.
Przypisy
Bibliografia Dobbs M. E., The History of the Descendants of Ir, „Zeitschrift für celtische Philologie” 13 (1921), s. 327-349. Meyer K. (ed.), The Laud Genealogies and Tribal Histories, „Zeitschrift für Celtische Philologie”, 8 (1912), s. 327 (uzupełniono na podstawie manuskryptu MS. Laud Misc. 610 z Biblioteki Bodlejańskiej). Annala Rioghachta Éireann. Annals of the Kingdom of Ireland by the Four Masters, Vol. I, ed. with translation J. O’Donovan, Second Edition, Dublin 1856, s. 118-119. Lebor Gabála Érenn.