Udzielał też lekcji rysunku w darmowej szkole wieczorowej.
Ożenił się z Dolores Martínez Almirón, z którą miał ośmioro dzieci: Manuela (1870), Conchę (1872), Sacramento (1874), Eugenię (1876), Carlosa (1879), bliźniaczki Dolores i Marię Antonię (1882) i José (1885).
W 1876 r. otrzymał złoty medal na wystawie w Grenadzie za obraz La lectura de la carta, który przyniósł mu również dwuletnie stypendium na studia w Rzymie. Mając 44 lata wyjechał do Włoch w towarzystwie żony i najstarszego syna Manuela. Namalował tam jedno ze swoich najważniejszych dzieł – San Juan de Dios librando a los pobres del incendio del Hospital Real, za które otrzymał II medal na Krajowej Wystawie Sztuk Pięknych w Madrycie w 1881 roku. Powstał tam również obraz La salida de la familia de Boabdil de la Alhambra, przedstawiający rodzinę Muhammada XII opuszczającą Grenadę zdobytą przez Królów Katolickich w 1492 roku.
Po powrocie do Grenady chorował na malarię, mimo to z oddaniem angażował się w propagowanie i rozwój lokalnej sztuki i kultury oraz ochronę zabytków. W 1892 r. napisał przewodnik po Grenadzie (La Guía de Granada), którego edycje wielokrotnie wznawiano, ostatni raz ponad sto lat od pierwszego wydania, w 1998 roku.