thumb|ул.Волгоградская|250px
Rejon wierch-iseckij w Jekaterynburgu (ros. Верх-Исетский район) – jeden z rejonów rosyjskiego miasta Jekaterynburg.
Historia Rejon wierch-iseckij według danych z początku 2012 roku był zamieszkany przez 211 557. Jego historia rozpoczyna się jeszcze w XVII wieku i jest nierozerwalnie związana z historią całego Jekaterynburga. Na tym terenie wskutek reform i przedsięwzięć imperatora Piotra I Wielkiego, w 1723 roku zlokalizowano zakład przemysłowy zajmujący się obróbką stali i wytwarzaniem narzędzi i elementów stalowych. W 1725 i 1726 roku w odległości około 2 kilometrów od centrum ówczesnego Jekaterynburga na rzece Iset zbudowano zaporę, która utworzyła zbiornik górnoisecki (wierch-iseckij), który miał być wykorzystywany w procesie obróbki i schładzania stali. Sam zakład nosił przez jakiś czas imię księżniczki Anny Piotrownej, ale po jej śmierci w 1728 roku, w nazwie fabryki przywrócono człon wierch-iseckij. W 1758 roku na tym obszarze zlokalizowano jeden z instytutów górniczych, a w 1812 roku fabrykę sprzętu artyleryjskiego. W drugiej połowie XIX wieku uruchomiono fabrykę urządzeń metalurgicznych, szczególną jej specjalizacją było wytwarzanie sprzętu z elementami złota. W 1867 roku otwarto zakład wytwarzający sklejkę, a jej wyroby eksportowano m.in. do Stanów Zjednoczonych.