W latach dwudziestych XX wieku planiści nowosybirscy rozpoczęli proces nowego zagospodarowania przestrzennego placu. Do kilku budynków pochodzących sprzed przewrotu bolszewickiego, m.in. budynku poczty, zaczęto dodawać nowe, np. tzw. Dom Lenina powstał w 1925 roku oraz Bank Przemysłowy, ukończony w 1926 roku. W następnych kilku latach powstają kolejne budynki sowieckiej użyteczności publicznej, m.in. szkoła partyjna, szpital oraz kolejny bank. Sam plac uległ powiększeniu, swe miejsce znalazł tu parking, a także publiczny park. W maju 1931 roku rozpoczęto budowę Teatru Opery i Baletu, budynku który miał się stać symbolem miasta. Budowa trwała prawie piętnaście lat i została ostatecznie ukończona w maju 1945 roku. 17 października 1935 roku sowieckie władze dokonują kolejnej zmiany nazwy placu, tym razem na cześć Józefa Stalina będzie on nosić nazwę plac Stalina (ros. Площадь Сталина). Nazwa ta przetrwać miała do czasu dojścia do władzy Nikity Chruszczowa i ostatecznie w 1961 roku w ramach procesu destalinizacji powrócono do nazwy Plac Lenina, która przetrwać miała rozpad Związku Radzieckiego i narodziny Federacji Rosyjskiej. 5 listopada 1970 roku, z okazji pięćdziesiątej trzeciej rocznicy Rewolucji Październikowej i setnej rocznicy urodzin Włodzimierza Lenina, na nowosybirskim placu jego imienia odsłonięty został Pomnik Lenina.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Plac Lenina w Nowosybirsku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.