Strzeleckiej i dom Michałowskiego z oberżą "Pod Złotą Gęsią" (właściciel Huppe).

Przed 1827 powstał budynek który później służył jako Hotel Wiedeński.

Od 1841 do II wojny światowej jedną z najważniejszych budowli placu był kościół ewangelicko-reformowany świętego Piotra stojący u zbiegu ulic Krysiewicza i Półwiejskiej.

W XIX wieku rozwinęła się na placu budowa budynków wyższych. W 1872 wybudowano kamienicę dr Nieszczoty, w 1873 powstał budynek w miejscu Hotelu Wiedeńskiego, a w 1874 kamienica architekta Paula Kartmanna. Budowa i nadbudowa tak wielu budynków spowodowała całkowite zabudowanie placu.

Pod koniec XIX wieku pojawiły się szalety miejskie w postaci neogotyckiego domku.

W 1894 poprowadzono przez plac linię tramwajową Stary Rynek – Brama Wildecka. Na przełomie XIX i XX wieku zrealizowana została inwestycja otwarcia placu w kierunku Starego Rynku przez ulicę Szkolną.

XX wiek W 1927 szalety miejskie zostały przeniesione pod ziemię, przy przystanku tramwajowym (obiekt zaprojektował Władysław CzarneckiWładysław Czarnecki, Wspomnienia architekta. Tom pierwszy. 1895-1930, opr. Hanna Grzeszczuk-Brendel, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2005, s.113, ). W 1931 Marian Spychalski zaprojektował połączenie ulicą placu Wiosny Ludów z placem Bernardyńskim.