Przykładem jest położona w Niemczech, przy granicy z Polską linowa podnośnia statków Niederfinow. Najstarsza podnośnia (tłokowa) znajduje się w Anderton w Wielkiej Brytanii, zbudowana została w 1875 r. Najwyższa w Europie podnośnia znajduje się w Strépy-Thieu w Belgii, na Kanale Centralnym między Mozą a Skaldą, unosi ona statki na 73,5 m i zastąpiła cztery starsze i mniejsze podnośnie, używane obecnie do ruchu turystycznego. Najnowszym rozwiązaniem jest podnośnia obrotowa podobna do koła wodnego (o zasadzie działania podobnej do „diabelskiego młyna”) – dotychczas zbudowano jedną, Falkirk Wheel, w Falkirk w Szkocji. mały|244x244px|Pochylnia w Arzviller (mokra, boczna) Wśród pochylni, które przenoszą statki nie w pionie, a po ziemi na szynach, wyróżnia się pochylnie mokre, w których statki są transportowane w komorze wypełnionej wodą oraz suche, w których transportowane są one na wózkach, bez wody. Pod względem kierunku ruchu pochylnie dzielą się na wzdłużne i boczne. Kesony pochylni mokrych mają wrota umożliwiające połączenie ich z kanałem. Tak działa pochylnia w Ronquieres w Belgii (położona na tej samej drodze wodnej, co podnośnia Strepy-Thieu), gdzie komory poruszają się zgodnie z kierunkiem kanału.