Znajdowało się tu 26 szkół publicznych, do których uczęszczało 2100 uczniów, do tego mieściły się tu 40 wiejskie czytelnie. Przemysł na tym terenie był słabo rozwinięty, mimo znaczenia transportowego, produkowano głównie masło, przetwarzano żywność, mieściły się tu drobne zakłady rzemieślnicze oraz wytwórcze. Znajdował się tu także urząd pocztowy i telegraf oraz szpital. Jeszcze w 1919 roku bolszewicy podjęli próby kolektywizacji rolnictwa, ale wojna domowa, a później Nowa Polityka Ekonomiczna zmusiły do odsunięcia tych planów na przyszłość. Faza forsownej stalinowskiej kolektywizacji miała miejsce w latach 1929-1935. W 1940 roku w dyspozycji lokalnych kołchozów znajdowało się 202 traktorów i 124 kombajny, a także hodowano w nich 9389 sztuk bydła oraz 15 462 owce. Po niemieckiej agresji na Związek Radziecki w 1941 roku ewakuowano tu kilka zakładów przemysłowych z zachodu kraju. Po wojnie rozwijano nadal rolnictwo. W 1963 rejon składał się z 2 osiedli typu miejskiego i 9 osiedli wiejskich. 13 marca 1963 roku rejon koczeniewski został zlikwidowany, ale już 18 stycznia 1965 powrócił na administracyjne mapy obwodu nowosybirskiego.