W rejonie pracowało 2 lekarzy, jeden policjant, a także żyło 14 osób duchownych.
W czasie rosyjskiej wojny domowej ziemie te podlegały rządom admirała Aleksandra Kołczaka, a następnie zostały zajęte przez bolszewików. W 1925 roku tworzą oni tutaj rejon, który 7 czerwca 1933 roku zostaje nazwany rejonem krasnoziorskim. Na 28 wiosek regionu tylko 3 były zamieszkiwane głównie przez Rosjan, 1 przez Kazachów, a cała reszta przez Ukraińców. Od 1937 roku rejon znajdował się w granicach Kraju Ałtajskiego, a w 1944 roku został przeniesiony do obwodu nowosybirskiego. W czasach stalinowskich przechodzi on przez proces forsownej kolektywizacji. Kołchozom i sowchozom nadawano imiona związane z komunistyczną rzeczywistością, a także bohaterami Rewolucji, istniały kołchozy imienia m.in. Włodzimierza Lenina i Siemiona Budionnego. Władza sowiecka inwestowała w rozwój średniego przemysłu, budowano drogi, tworzono placówki kulturalne, szkoły oraz szpitale. Po wojnie dynamika inwestycyjna spadła, z uwagi na braki w ludziach oraz w sprzęcie. Ogółem 6 mieszkańców rejonu zostało odznaczonym tytułem Bohatera Związku Radzieckiego, a 7 tytułem Bohatera Pracy Socjalistycznej.