Ludność zajmuje się głównie uprawą zbóż, ale także ziemniaków, rozwija się także rękodzieło i drobne zakłady wytwórcze.
W okresie rosyjskiej wojny domowej tereny te zajmują wojska podległe admirałowi Aleksandrowi Kołczakowi, a następnie przechodzą w ręce bolszewików. W 1925 roku następuje reforma administracyjna i utworzony zostaje tu rejon aleksiejewski. Zajmował on powierzchnię jedynie 1044 kilometrów kwadratowych i był najmniejszym podlegającym pod władze w Nowosybirsku, a według danych z 1926 roku na terenie tym żyło 29 355 ludzi. Większą część populacji stanowili Rosjanie, ale istniały także skupiska Ukraińców, Białorusinów, Mordwinów oraz Estończyków. W centrum rejonu znajdował się szpital, urząd pocztowy, targ oraz publiczna czytelnia. W 1929 roku powierzchnia rejonu zostaje zwiększona do 3890 kilometrów kwadratowych, a liczba ludności w rok później wyniosła 77 146 mieszkańców. 7 czerwca 1933 decyzją władz sowieckich jednostka została przemianowana na rejon moszkowski, następnie w 1935 i 1956 roku zmieniano jeszcze jego granice. Od 1937 roku w granicach obwodu nowosybirkiego. Polityka Józefa Stalina wprowadziła na tym obszarze forsowną kolektywizację. 1 lutego 1963 roku w wyniku kolejnej reformy administracyjnej rejon zostaje zlikwidowany, a jego ziemie wcielone m.in. w skład rejonu bołotnińskiego.