W 1928 i 1930 roku tereny te przechodzą przez serię reform administracyjnych. Ostatecznie rejon siewierny zostaje ustanowiony 7 czerwca 1933 roku. W 1936 roku składał się on z 18 sielsowietów, a na jego terytorium żyło 30 300 ludzi. W latach trzydziestych XX wieku przechodzi przez program forsownej stalinowskiej kolektywizacji. W wyniku kolejnych przekształceń administracyjnych i zmian granic, w 1941 roku rejon siewierny liczy 20 693 dusz, z czego liczba mężczyzn wyniosła 9419, a liczba kobiet 11 274. W czasie wielkiej wojny ojczyźnianej na front wyruszyło łącznie 6000 mieszkańców rejonu, a ich nazwiska wypisane są w specjalnej księdze pamięci. Trzech mieszkańców otrzymało tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. Po wojnie następuje powolna odbudowa gospodarki i przestawianie jej z trybu wojennego na pokojowy. W 1946 roku rejon siewierny wygrywa jeden z obwodowych konkursów o przodownictwo pracy socjalistycznej. Za swój wysiłek mieszkańcy otrzymali 50 tysięcy rubli oraz nagrody rzeczowe o wartości 156 tysięcy rubli.