Ten dynamiczny rozwój z którym w parze szedł także wzrost liczby ludności sprawił, że władze sowieckie postanowiły utworzyć w tym miejscu rejon - stało się to oficjalnie 1 stycznia 1932 roku. W czasach stalinowskich rolnictwo rejonu przechodzi przez etap forsownej kolektywizacji. Także w tym okresie napływają nowe fale ludności, w tym nie tylko Rosjanie, ale także Ukraińcy, Łotysze, Estończycy, Czuwasze i Niemcy. W czasie wielkiej wojny ojczyźnianej rejon przechodzi przez wiele trudności, napływa ludność z zachodu, a także przeniesione zostają tu niektóre zakłady przemysłowe, mające wspomóc sowiecki wysiłek wojenny. Po 1945 roku następuje czas odbudowy i przestawienia z gospodarki wojennej na pokojową.
Charakterystyka Rejon toguczyński znajduje się we wschodniej części obwodu nowosybirskiego, w odległości 126 kilometrów od obwodowej stolicy, Nowosybirska. Lasy zajmują powierzchnię 111,4 tysięcy hektarów, co sprawia, że jest to jeden z bardziej zalesionych obszarów obwodu. Dobrze rozwinięta jest sieć rzeczna, z rzekami będącymi dopływami Obu, znajdują się tu także liczne mniejsze i większe jeziora. Rejon toguczyński słynie ze swoich zasobów mineralnych, znajdują się tu m.in. pokłady węgla, torfu, gliny, bazaltów, a także złota. Złota wydobywa się tu około 200-250 kilogramów rocznie. Miejscowa ludność żyje głównie z rolnictwa.