Na początku XX wieku na miejscowej stacji kolejowej przeładowywano rocznie około 90 tysięcy ton różnych towarów.
W latach 1918–1919, w czasie trwania rosyjskiej wojny domowej tereny te znajdują się pod jurysdykcją rządu admirała Aleksandra Kołczaka, a miejscowe stacje kolejowe zajmują żołnierze z Korpusu Czechosłowackiego. 19 grudnia 1919 roku ziemia czułymska zostaje zajęta przez Armię Czerwoną i wchodzi w skład państwa bolszewickiego. Władze sowieckie w 1925 roku powołują do życia rejon czułymski. Większa część mieszkańców rejonu to rolnicy, drobni wytwórcy, a także pracownicy kolejowi. W latach trzydziestych dochodzi do elektryfikacji rejonu, słabo prezentuje się opieka medyczna, gdyż na cały rejon przypada jedynie dwóch lekarzy. Od 1929 roku rejon słynie jako miejsce lokalizacji przemysłu drzewnego, inwestuje się także w rozwój linii kolejowych, stworzona zostaje zajezdnia naprawczo-techniczna. Lata trzydzieste to także etap stalinowskiej kolektywizacji rolnictwa. Po wojnie rozwijana jest infrastruktura transportowa, a wysokie nakłady przeznaczane są także na szkolnictwo, budowę nowych powierzchni mieszkaniowych oraz poprawę warunków życia.