Z biegiem czasu znalazły się w nim też symetrycznie usytuowane pawilony: Badenburg, Pagodenburg, Madgalenenklause czy Amalienburg.
W roku 1800 Maksymilian IV Józef zlecił przekształcenie ogrodu Nymphenburg w park krajobrazowy. Przekształceniem tym zajął się w latach 1804–1823 architekt krajobrazu, Friedrich Ludwig Sckell. Zmienił on dotychczas istniejący, regularny system osi i alejek, kanałów, stawów i klombów, na założenie wyglądające naturalnie. Zachował przy tym poszczególne elementy parku: drzewa i krzewy, łąki, jeziora, wysepki i dróżki w ich dotychczasowej, przyrodniczej formie. Stworzył on w efekcie zróżnicowane, klasyczne założenie krajobrazowe, wypełnione zarówno barokowymi pawilonami (dotychczas istniejącymi), jak i budowlami późniejszymi, takimi jak klasycyzujący monopteros, zbudowany w 1865 nad Wielkim Stawem. To właśnie ten, Sckellowski Schlosspark Nymphenburg, niemal niezmieniony, ostał się do dziś.
Obecnie
Park pałacowy Nymphenburg stanowi przykład ogrodu barokowego, który został przekształcony w park krajobrazowy. Z uwagi na przekszałcenie to, oraz w celu zapewnienia parkowi odpowiedniego poziomu prac konserwacyjnych, znalazł się on pod opieką Bayerisches Landesamt für Denkmalpflege (Bawarskiego Urzędu Krajowego ds. Ochrony Zabytków).