Projekt architektoniczny budynku wykonał nieodpłatnie miejscowy budowniczy Władysław Chomiak. 3 maja 1924 nastąpiło symboliczne rozpoczęcie budowy, a 11 maja 1924 został poświęcony kamień węgielny (w uroczystości uczestniczył dowódca Okręgu Korpusu nr X w Przemyślu gen. Franciszek Latinik). Budowę wsparło finansowa miejscowa społeczność, kadra zawodowa oficerska i podoficerska sanockiego garnizonu, Grabownickie Towarzystwo Wiertnicze (przekazało 10 tys. litrów ropy), jednak konieczne było także zaciągnięcie pożyczki w PKO w kwocie 50 tys. zł). Budowa została ukończona w marcu 1927 (w ostatnim okresie nadzorował ją kpt. Franciszek Löwy). Prace wykończeniowe trwały przez kolejny rok.
Był to jeden z pierwszych tego typu budynków w całej Polsce. Pozytywna opinia wystawiona została przez czasopismo Polska Zbrojna. Gmach został nazwany jako Dom Żołnierza Polskiego. Znajdował się wówczas pomiędzy koszarami wojskowymi przy ulicy Adama Mickiewicza (obecnie siedziba Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Jana Grodka i Placówka Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej) oraz przy ulicy Jana III Sobieskiego (teraz Zespół Szkół nr 1 im. Karola Adamieckiego w Sanoku, dawny „Ekonomik”).