thumb|Ulica 3 Maja – miejsce pacyfikacji marszu thumb|240px|Rocznicowa wzmianka w PRL-owskiej gazecie z 1955 r. Marsz Głodnych w Sanoku – zbiorowe wystąpienie bezrobotnych w Sanoku 6 marca 1930 r., w czasie wielkiego kryzysu.
Przebieg Przyczynami demonstracji było masowe bezrobocie, unikanie rozmów władz z bezrobotnymi, brak spełnienia ich żądań oraz zwolnienie części załogi Fabryki Wagonów. Z niegdyś zatrudnionych w fabryce 2000 robotników, w 1930 r. liczba pracowników zmalała do 600. Redukcja zatrudnienia przyczyniła się do niepokojów w fabryce. Z inicjatywy aktywistów Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy prowadzono działania protestacyjne do 18 lutego 1930 r. Na początku marca 1930 r. powstał komitet bezrobotnych, w skład którego weszli sekretarz miejscowej komórki KPZU Kazimierz Wnękowski, Jan Huczko, Kazimierz Dziuban, Józef Lisowski, Józef Hydzik, Józef Sieradzki, a wśród organizatorów był m.in. Michał Bochorski. 5 marca delegacja komitetu bezrobotnych przekazała staroście Romualdowi Klimowowi listę żądań (zapomogi, żywność, opał), który początkowo odmówił wsparcia, a wobec gwałtownego zachowania protestujących obiecał wsparcie (funkcję burmistrza miasta pełnił wówczas Tadeusz Malawski).