Do konkursu na nowy samolot stanęło siedem firm z czego Bureau of Aeronautics wybrało projekty Voughta (XF3U) i Douglasa (XFD) i zamówiło po jednym prototypie. Douglas oficjalnie otrzymał kontrakt na nowy samolot 30 czerwca 1932.
XFD-1 był pierwszy myśliwcem zaprojektowanym w zakładach Douglasa, a także jedynym dwupłatowym myśliwcem tej firmy.
Opis konstrukcji Douglas XFD (numer seryjny Douglasa 1136, number konstrukcyjny Bureau of Aeronautics – 9223) był dwumiejscowym, jednosilnikowym samolotem dwupłatowym o klasycznej konstrukcji, jego głównymi projektantami byli James H. Kindelberger i Arthur Emmons Raymond.
Napęd samolotu stanowił chłodzony powietrzem 14-cylindrowy silnik gwiazdowy Pratt & Whitney R-1535 o mocy 700 KM z drewnianym śmigłem dwupłatowym o stałym skoku. Silnik był okapotowany owiewką typu NACA. Samolot miał klasyczne podwozie stałe z płozą ogonową.
Samolot miał konstrukcję metalową, krytą płótnem. Górne skrzydła były wyposażone w niewielkie klapy krokodylowe (split flaps) pomiędzy kadłubem a lotkami, dolne skrzydło miało znacznie większe klapy rozciągające się pod skrzydłem na całej długości lotek.
Samolot mierzył 7,72 m długości, rozpiętość skrzydeł wynosiła 9,60 m, a wysokość – 3,37 m. Powierzchnia skrzydeł wynosiła 27,40 m².