Ludwig August Theodor Beck (ur. 29 czerwca 1880 w Biedrich, zm. 21 lipca 1944 w Berlinie) – niemiecki wojskowy, generał pułkownik, współtwórca Wehrmachtu, szef sztabu generalnego wojsk lądowych (1933–1938) i jeden z przywódców opozycji antyhitlerowskiej upatrywany na przyszłego prezydenta Niemiec. Organizator zamachu 20 lipca, po jego klęsce stracony. Uczestnik I wojny światowej.
Życiorys Był wychowywany w konserwatywnej, pruskiej rodzinie o wojskowych tradycjach. Jego ojciec ukończył studia chemiczne i zarządzał odlewnią żelaza Rheinhütte. Matka natomiast pochodziła z heskiej rodziny Draudt, w której dominowali prawnicy i wojskowi (jej brat był generałem armii heskiej).
W 1898 zdał maturę w Gimnazjum Humanistycznym w Wiesbaden i wstąpił do 15. górnoalzackiego pułku artylerii w Strasburgu, należącego do armii pruskiej. W 1908 wstąpił do Akademii Wojennej. Ukończył ją w 1911 jako oficer Sztabu Generalnego.
Podczas I wojny światowej służył na froncie zachodnim. Służył m.in. w sztabach dywizji i korpusu. W 1916 awansował na majora i oficera do specjalnych poruczeń w sztabie Grupy Armii B dowodzonej przez następcę cesarskiego tronu Wilhelma Hohenzollerna. Pod koniec wojny służył w Wielkiej Kwaterze Głównej.