W 1886 roku przeniósł się na stałe do Szczawnicy, gdzie odkupił dzierżawę Dolnego Zakładu Kąpielowego na Miedziusiu (czyli zakładu wodoleczniczego w Parku Dolnym będącego własnością Polskiej Akademii Umiejętności) od Pauliny Tomankowej i jej syna Mieczysława.
Poza dzierżawą powyższego zakładu Kołączkowski wykupił od chłopów przylegające do Parku Dolnego podnóże góry Bryjaki, gdzie utworzył w 1889 roku własny zakład wodoleczniczy (o oficjalnej nazwie: „Hydropatia” – Zakład Wodoleczniczy), pensjonaty i pierwszą na Podhalu elektrownię (w 1895 roku). Po wygaśnięciu umowy dzierżawy Dolnego Zakładu Kołączkowskiego został on sprzedany przez PAU Adamowi Stadnickiemu. Kołączkowski intensywnie rozwijał oba zakłady (dzierżawiony w latach 1888–1910, a własny – do 1920 roku, kiedy zaprzestał praktyki ze względu na podeszły wiek). W sumie wybudował kilka pensjonatów wokół Parku Dolnego o łącznej pojemności 120 pokoi. Frekwencja w jego zakładach dochodziła do 1000 gości w ciągu sezonu (⅛ wszystkich gości w Szczawnicy). W 1895 roku (po uruchomieniu elektrowni) wprowadził w sanatorium, pierwsze w Szczawnicy, oświetlenie elektryczne.