Józefa Piłsudskiego w Warszawie.
W 1937 roku przejął po matce kierownictwo Zakładami Leczniczymi w Szczawnicy.
Lata okupacji Od samego początku okupacji niemieckiej działał w ruchu oporu w Szczawnicy w Organizacji Orła Białego. 4 stycznia 1940 roku zaprzysiężony został do ZWZ przez Tadeusza Snopka, Jana Kabłoka i inż. Budynia. Czynnie pomagał uciekinierom przejście na Węgry. W willi „Pod Opatrznością Bożą” przy ul. Zdrojowej prowadził ośrodek zdrowia, a od 1942 roku w willi „Wanda” szpital zakaźny, w których również leczył rannych partyzantów. Uchronił wielu mieszkańców okolic od wywózki na roboty do Niemiec dzięki opracowanej przez siebie metodzie stymulowanego zarażania tyfusem lub fałszując zdjęcia rentgenowskie pacjentów.
W lutym 1940 roku Kołączkowski otrzymał od swoich przełożonych z ZWZ rozkaz przemycenia do Francji przez Węgry karabinu przeciwpancernego „UR” polskiego patentu, aby go wykorzystać w produkcji we Francji i w Anglii. Podjęto decyzję o przerzucie przez Szczawnicę, ponieważ tereny w Zakopanem były bardzo dobrze strzeżone przez Grenzschutz i Gestapo. Lufa karabinu liczyła ponad 2 m, reszta miała być przerzucona oddzielnie w kolejnych przerzutach. Kołączkowski wspólnie ze Stanisławem Błażusiakiem ps. Pik, inżynierem Kazimierzem Schiele, Janem Kowalczykiem ps. Skrzynia, Henrykiem Kozłeckim ps.