thumb|Niemiecka radiostacja w Kaminie – widok sprzed 1914 Kampania togijska – szereg działań zbrojnych realizowanych przez korpusy kolonialne Wielkiej Brytanii i Francji przeciwko siłom niemieckim na terenie Togolandu w sierpniu 1914 roku.
Sytuacja w Togo W Europie po zamachu na arcyksięcia Franciszka Habsburga 28 czerwca 1914 roku sytuacja stała się krytyczna i na początku sierpnia wybuchła I wojna światowa. W Afryce Zachodniej dominowali wówczas niemal niepodzielnie Brytyjczycy i Francuzi. Drobne posiadłości innych państw nie stanowiły większej konkurencji. Jednak pomiędzy francuskim Dahomejem a brytyjskim Złotym Wybrzeżem wcinał się w głąb lądu wąski pas terytorium pod zwierzchnictwem niemieckim – Togoland (de facto od 1905 roku funkcjonujący jako Togo).
Niemiecka kolonia – otoczona od zachodu przez Brytyjczyków, a od północy i wschodu przez Francuzów – należała do najbardziej rozwiniętych na Czarnym Lądzie, ale siły niemieckie były tam bardzo skromne: ok. 1500 milicjantów (tzw. Schutztruppe), rekrutujących się z ludności tubylczej. Jednak pod bronią na początku sierpnia pozostawało ich jedynie 693. Uzupełnieniem była grupa licząca ok. sześćdziesięciu podoficerów i oficerów niemieckich, ale bez regularnych oddziałów.