8 lub 9 sierpnia do konfliktu włączyli się także francuscy Tyralierzy Senegalscy z Dahomeju atakując od północy i wschodu. Jednak 13 sierpnia oddziały niemieckie na północnym wschodzie zmusiły ich do odwrotu po bitwie pod Bafilo. Był to jednak krótkotrwały sukces i północ oraz środek kolonii szybko wpadł w ręce francusko-angielskie. Na południu jednak dominacja sił ententy była zdecydowana. Marsz w głąb terytorium opóźniał się jednak z powodu trudnych warunków terenowych (dżungla, bagna), a dodatkowo von Döring nakazał spalenie wszystkich mostów na rzekach Sio i Lili. 15 sierpnia Niemcy spróbowali wciągnąć siły sprzymierzone w walkę by dodatkowo ich opóźnić. W tym celu na południe wysłano dwa pociągi, w sumie z 200 ludźmi. Jednak pierwszy z pociągów wykolejono pod Ekuni, a obsada drugiego została pokonana w bitwie pod Agbeluvhoe. Była to szczególnie dotkliwe, gdyż poległ dowodzący siłami niemieckimi w Togo kpt. Georg Pfähler.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kampania togijska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.