informacja genetyczna), procesy wewnętrzne są regulowane i sterowane. Dodatkowo system powinien spełniać trzy kryteria potencjalne (spełniane nie przez wszystkie organizmy żywe) – charakteryzować się: wzrostem i możliwością rozmnażania, zdolnością do dziedziczenia zmian, śmiertelnością. Spełnienie warunków potencjalnych nie jest konieczne z punktu widzenia jednego organizmu, ale jest niezbędne dla zapewnienia życia w większej skali – dla przeżycia gatunków, przystosowujących się do zmian zewnętrznych warunków dzięki ewolucji, lub dla utrzymania niezbędnego obiegu pierwiastków biogennych w ekosystemach.
Budowa chemotonu Przystępując do budowy chemotonu Gánti stwierdził, że:
oraz:
Chemoton Gántiego składa się z trzech podstawowych, inherentnych części (obiegów reakcji chemicznych): podsystemu samoodtwarzania, który powinien umożliwiać procesy nazywane wzrostem i rozmnażaniem, podsystemu wytwarzania błony zapewniającej izolację układu od otoczenia, z zachowaniem możliwości wymiany masy, podsystemu przechowywania informacji o całości systemu. Skoordynowane działanie wszystkich części sprawia, że cały układ uzyskuje specyficzne właściwości dodatkowe, nie występujące w poszczególnych podsystemach. Wyłączenie dowolnej części powoduje zanik tych właściwości, co jest warunkiem uznania układu za model systemu minimalnego.