Paweł Stalmach był przez większość życia ewangelikiem, czynnie uczestniczącym w życiu zboru cieszyńskiego, ale tuż przed śmiercią przeszedł na katolicyzmSprawa ta już współcześnie budziła liczne kontrowersje. Według ewangelików (m.in. Jana Kubisza) nieprzytomny na łożu śmierci został «przepisany» do kościoła katolickiego. Natomiast katolicy (m.in. ks. Ignacy Świeży) dowodzili, że była to decyzja świadoma, już wcześniej podjęta. Pochowany został według obrządku rzymskokatolickiego na cmentarzu Komunalnym przy kościele św. Jerzego w Cieszynie, gdzie na grobie wystawiono mu pomnik. Konwersja Stalmacha na katolicyzm rozpętała walkę o prawo do jego spuścizny ideowej między katolikami a ewangelikami. Wiązało się to z podważaniem przez katolików prymatu ewangelików w procesie budzenia się polskiej świadomości narodowej na Śląsku Cieszyńskim. Spory te szczególnie ostry przebieg miały w okresie międzywojennym, szczególnie po przeniesieniu jego prochów oraz Karola Miarki i ks. Ignacego Świeżego do wspólnego grobu w Alei Zasłużonych na Centralnym Cmentarzu w Cieszynie. Uroczystości te miały jednoznacznie katolicki wymiar, co wywołało oburzenie ewangelickiej społeczności.. Pochowany został na Cmentarzu Komunalnym w Cieszynie.
Prace Pawła Stalmacha