Jan Ignacy Dąmbski herbu Godziemba (ur. 1740, zm. 1826) – konfederat barski, pisarz skarbowy koronny (1783), pułkownik kawalerii narodowej (1789), rewizor skarbu koronnego (1786–1792).
Rodzina Syn chorążego bydgoskiego Adama i Justyny Janickiej, wnuk Zygmunta (zm. 1706), wojewody brzeskokujawskiego. Poślubił Antoninę Katarzynę Przysiecką herbu Nowina. Z małżeństwa urodziło się 8 dzieci: Kajetan Dąmbski (1769-1836), sędzia pokoju powiatu gostyńskiego, towarzysz kawalerii narodowej, sędzia augustowski, dziedzic Leśniewic, Lisicy, Falencina i Mielencina, osiedlił się w Giżycach; Józef Dąmbski (1773-1842), ożenił się z Teresą Krajewską, która urodziła 3 synów: Nikodema, Pawła i Emanuela Józefa i córkę Rozalię; Nikodem Dąmbski (1777-1806), oficer wojsk polskich i napoleońskich, poległ w walce z Prusakami pod Łowiczem 1806; Wincenty Dąmbski (1783-1852), oficer wojsk polskich, odznaczony Krzyżem Virtuti Militari oraz Krzyżem Legii Honorowej (od cesarza Napoleona I Bonaparte); Jan Dąmbski (1788-1827), oficer wojsk polskich, odznaczony krzyżem Legii Honorowej; Maria Dąmbska, późniejsza żona Wojciecha Szczepkowskiego, kapitana wojsk polskich i napoleońskich, dziedziczka Szczepkowa i Zalesia (płockie); Katarzyna Dąmbska, poślubiła Ksawerego Mikołaja Żółtowskiego, dziedzica Lutmia, Ryżyna i Koszlina; Konstancja Dąmbska,