Poznańskiej, organizując jako drużynowy AHP liczne obozy i wycieczki.
W związku z faktem wczesnego sieroctwa i bezdomności skazany był na mieszkanie w bursach. Fakt ten znacząco w późniejszym okresie wpłynął na kształtowanie jego modelu opiekuńczego. Był wychowankiem, a później współpracownikiem pedagoga Czesława Babickiego. Jeszcze w 1918 r., Marian Adamowicz – dyrektor Bursy przy ul. Poznańskiej w Warszawie skierował Kazimierza Lisieckiego do pracy w klubach gazeciarzy – dzieci pracujących na utrzymanie swoje i często swoich bliskich – przy ul. Hipotecznej, Miodowej i pl. Teatralnym (środowisko to przez kolejne lata będzie głównym polem jego działalności wychowawczej).
Następnie podjął naukę w Studium Pedagogicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej, ukończoną w 1923 r., z krótką przerwą w roku 1920 (w związku z działaniami wojennymi zaciągnął się do wojska). Po ukończeniu studiów uzupełnił wykształcenie o kurs dla wychowawców przy Ministerstwie Opieki Społecznej w 1925 r. W roku 1919 utworzył Akademickie Koło Przyjaciół Dzieci Ulicy.
W 1927 r. zawarł związek małżeński z Marią Ciechomską (bracia Marii zamieszkiwali wspólnie z Kazimierzem w bursie).