Pozostawił też po sobie panegiryki na cześć Michała VIII i Andronika II, przeładowane zwrotami retorycznymi i stanowiące świadectwo ówczesnego stylu oratorskiego oraz wartościową Autobiografię (Diegéseos merikés lògos ta kath'heautòn periéchon) odznaczającą się rzeczowością i zaletami stylu i ponad 200 listów do uczniów i przyjaciół: wielkiego logotety Teodora Muzalona, historyka Jerzego Akropolity, filologa Jana Pediasimosa, filozofa i retora Nicefora Chumnosa. Zachowały się również we fragmentach: jego parafraza bajek Ezopa, podręcznik mitologiczny i zbiór przysłów na potrzeby szkół.

Przypisy tak tłumaczy na polski przydomek Grzegorza „Kiprios” O. Jurewicz (Historia literatury bizantyńskiej, s. 285). W Dziejach Bizancjum Ostrogorskiego pojawia się jako „Grzegorz z Cypru” (ss. 418 i n.). W Historii Grecji jako „Grzegorz II Kiprios” (s. 659)

Bibliografia

Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Bizantyńscy teologowie 1204–1453 Kategoria:Patriarchowie Konstantynopola Kategoria:Zmarli w 1290