Giovanni Giacometti (ur. 7 marca 1868 w Stampie, zm. 25 czerwca 1933 w Glion) – szwajcarski malarz.
Syn Alberta, który pracował jako piekarz w Warszawie, Bergamo i Stampie, oraz Cateriny Ottilii Giacometti-Santi.
Kształcił się w szkole kantonalnej w Chur, potem w latach 1886–1887 uczył się w szkołach sztuki użytkowej w Monachium, ale nie został przyjęty do tamtejszej Akademii. Następnie w latach 1888–1891 uczył się w Académie Julian w Paryżu, gdzie zaprosił go poznany w Monachium i zaprzyjaźniony z nim przez całe życie malarz Cuno Amiet. W tym okresie miesiące letnie spędzał w Szwajcarii, m.in. u malarza Franka Buchsera. Duży wpływ wywarł na niego jako przyjaciel i mentor Giovanni Segantini, którego poznał w 1894. Po zakończonej sukcesem wspólnej wystawie z Amietem i Ferdinandem Hodlerem w Muzeum Sztuki w Zurychu w 1898 Giacometti regularnie wystawiał swoje obrazy w wielkich miastach europejskich.