Zaszeregowany do pułku rezerwowego Polskiego Korpusu Posiłkowego, a następnie skierowany do Szkoły Oficerów w Przemyślu, gdzie był adiutantem i wykładowcą. Z Przemyśla został przeniesiony do Szkoły Podchorążych w Bolechowie, a następnie walczył na froncie włoskim. Był internowany w obozie w () na Zakarpaciu, a po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w będąc rotmistrzem Wojska Polskiego walczył w wojnie polsko-ukraińskiej o Lwów, w którym później zamieszkał. Był nauczycielem Państwowej Szkoły Ekonomiczno-Handlowej „za zasługi na polu przysposobienia wojskowego”., wykładał w Akademii Handlu Zagranicznego, po zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną utracił pracę, zmarł z głodu w grudniu 1942 lub styczniu 1943.
W dorobku Stanisława Kochanowskiego znajdują się pejzaże, widoki przedmieść, weduty i sceny rodzajowe.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921” Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) Krzyż Pamiątkowy 6 pułku piechoty Legionów („Krzyż Wytrwałości”)
Przypisy