W pracy naukowej zajmuje się zagadnieniami budowy i eksploatacji maszyn oraz organizacji i zarządzania ze szczególnym uwzględnieniem kwestii ergonomii przemysłowej oraz inżynierii produkcji. Przez dwadzieścia lat był wiceprzewodniczącym Komitetu Ergonomii Polskiej Akademii Nauk, przez dwie kadencje kierował Polskim Towarzystwem Ergonomicznym (1986–1992, w latach 1992–1998 wiceprezes, otrzymał też członkostwo honorowe). Od połowy lat 80. był powoływany w skład zarządu międzynarodowego stowarzyszenia branżowego International Ergonomics Association. Jest uznawany za współtwórcę makroergonomii. Wszedł w skład rad redakcyjnych czasopism naukowych, tj. "International Journal of Human Factors in Manufacturing", "Ergonomia" oraz "Archiwum Technologii Maszyn i Automatyzacji". Był również prezesem rady nadzorczej Stoczni Szczecińskiej i następnie powstałego na jej bazie holdingu (1993–2002) oraz wiceprezesem zarządu tego przedsiębiorstwa (2002–2003). Stał również na czele Rady Ochrony Pracy (1989–1998). Brał udział w organizacji programów rozwoju przedsiębiorczości podejmowanych we współpracy z Wielkopolską Izbą Przemysłowo-Handlową oraz Agencją Rozwoju Regionalnego.