thumb|Turniej rycerski (iluminacja z XV-wiecznego manuskryptu) Robert z Boron – poeta francuski tworzący na przełomie XII i XIII na dworze księcia Burgundii. Autor kilkuczęściowego poematu wierszem o rycerzach Okrągłego Stołu, pierwszej znanej kompilacji głównych wątków arturiańskich.
Robert z Boron tworzył na przełomie XII i XIII wieku w Burgundii. Napisał kilkuczęściowy poemat wierszem, w którym stosując metodę alegoryczną przedstawił poszukiwanie świętego Graala jako ascetyczne dążenie duszy do osiągnięcia zbawienia. Z dzieła Roberta dochowały się jedynie fragmenty części pierwszej o Józefie z Arymatei i części drugiej o Merlinie zakochanym w zdradzieckiej wróżce Wiwianie i jego tragicznym końcu. Treść poematu, przy czym nie jest pewne czy Robert go dokończył, zachowała się w dwóch przeróbkach prozą (Percewal Didota i Percewal w manuskrypcie z Modeny). Wynika z nich, że w trzeciej części autor idąc w ślady chrétienowego Percewala, doprowadził go ostatecznie po raz wtóry na zamek i uczynił królem. Na tym opowieść o Percewalu zakończył nie doprowadzając historii do śmierci bohatera. Ostatnią część poświęcił królowi Arturowi. Nie ma w niej mowy o Graalu, a tylko o dalszych losach królestwa. Król Artur podbija Francję, zagraża Rzymowi, z powodu buntu poddanych musi jednak powrócić do Anglii.