Poza miastem znajduje się szczęśliwa wyspa, pozbawiona dobrodziejstw cywilizacji, lecz dostępna tylko nielicznym.
Autor karykaturuje przyszłe społeczeństwo dobrobytu – odizolowane od natury, wyręczane przez technikę z walki o byt, umniejszone duchowo, niewidujące nawet księżyca i gwiazd, i tym samym odcięte od źródła wzruszeń i najcenniejszych podniet estetycznych. W wyniku polemiki z koncepcjami saintsimonistów Mickiewicz stworzył zalążki nowej odmiany literackiej antyutopii, choć nie był w swych refleksjach osamotniony (traktaty Ruskina, Musseta, Emersona).
Analiza Według Andrzeja Niewiadowskiego, utwór ten był inspirowany Mikołaja Doświadczyńskiego przypadkami Ignacego Krasickiego z 1778 r. .
Mickiewicz jako prekursor science-fiction Utwór, chociaż zachowany tylko w niewielkich fragmentach i relacjach z drugiej ręki, wskazuje na znaczący zmysł profetyczny autora, który już w pierwszej połowie XIX wieku prognozował olbrzymi postęp technologiczny i cywilizacyjny ludzkości.