Nowa Zelandia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 – nowozelandzka reprezentacja na igrzyskach w Albertvill, licząca sześciu sportowców – jedną kobietę i pięciu mężczyzn, którzy wystąpili w dwóch z dwunastu rozegranych dyscyplin. Chorążym reprezentacji był występujący w short tracku Chris Nicholson.
Simon Wi Rutene był jedynym zawodnikiem, który miał doświadczenie z zawodów tej rangi, wystąpiwszy wcześniej w Sarajewie i Calgary. Najmłodszą reprezentantką Nowej Zelandii była dwudziestoletnia narciarka alpejska Annelise Coberger, najstarszym zaś trzydziestoletni łyżwiarz Tony Smith.
Nowozelandzki Komitet Olimpijski, powstały w 1911 roku i uznany przez MKOl w roku 1919, po raz pierwszy wysłał zawodników na zimowe igrzyska w 1952 roku, następnie w roku 1960, a od 1968 roku sportowcy z tego kraju regularnie uczestniczą w tych zawodach. Igrzyska w Albertville były zatem dziewiątym startem Nowozelandczyków – w poprzednich ośmiu występach reprezentanci tego kraju nie zdobyli żadnego medalu. Annelise Coberger, która wystąpiła na tych igrzyskach w slalomie, 20 lutego 1992 roku zdobyła historyczny, pierwszy, a zarazem dotychczasStan po ZIO 2010. jedyny medal zimowych igrzysk olimpijskich dla Nowej Zelandii.